เมื่อการป้องกันข้อมูลพังทลาย

เกมนี้ไม่ใช่แค่กีฬา

ฉันไม่ได้ดูชัยชนะ 2-0 ของซิตี้ต่ออัลไอเป็นการแสดงสุดยอด แต่เป็นการทดลองควบคุมด้วยการวิเคราะห์ตัวแปรการป้องกันในไพธอน เพื่อลดความไม่แน่นอน การสลับผู้เล่นสิบคน?ระบบที่ปรับให้ความผิดพลาดต่ำกว่า 3% การส่งบอลแต่ละครั้งถูกจับตามอง เฮทแมพไม่ใช่อารมณ์—itคือความจริงเชิงทำนาย

พิธีกรรมเงียบของฟุตบอลยามคืน

โต๊ะของฉันมีชาเอิร์ลเกรยอยู่ข้างหน้าจอสองดวง: อันหนึ่งแสดงเส้นทางประตูที่คาดหวัง อีกด้านแสดงข้อมูล xG จากเกมสิบเกมที่ผ่านมา สิ่งนี้ไม่ใช่วัฒนธรรมหรูหรา—มันคือวินัย การโจมตีของอัลไอคือเสียงรบในโมเดล—xG ต่อการยิงตําและประสิทธภาพของการเปลี่ยนแปลงตํา เราไม่จำเป็นเสน่ห์; เราจำเป็นเมทริกซ์ความแปรผัน

เมื่อวัฒนธรรมพบโค้ด

กองหน้าโมโรกโกทำประตูสามครั้ง? เป็นค่าผิดปกติทางสถิติ—xG/ครั้งของเขาอยู่ที่ .87; เขาควรจะได้แค่มากเดียว ‘แฮ็ตทริก’ของเขาไม่มีเวทมนตร์—มันคือความแปรผันเกินคาดหมายเกินกว่า140% ในขณะเดียวกัน มิดฟิลด์ของซิตี้—ความแม่นยำในการส่งบอลยาว—อยู่ที่อัตราการสมบูรณ์ .92 ในห้าโซน มีอะไรเหลือเชิงกล้าหาญตรงนี้: เพียงการถดถอยเพื่อตำแหน่งที่เหมาะสม

ชาที่ชนะเกม

คาตาลินา สปริง? 不—ผู้สนับสนุนแท้จริงคือความเงียบระหว่างการส่งบอล ในโลกของฉัน ความสำเร็จไม่มอบเบิก—itถูกสร้างแบบจำลอง เมืองซิตี้‘ครอบครอง’?พวกเขาปรับเศษภายใต้ข้อจำกัด การเปลี่ยนผู้เล่นแต่ละครั้งคือสมมุตฐานทดสอบเทียบกับการแจกแจงในอดีตก่อนหน้านี้

บทสรุป: คนละเมียดเหนืออารมณ์

ฟุตบอลไม่มอบชนะโดยอารมณ์ตรงนี้—มันชนะโดยขอบเขตความคลาดเคลือน้อยกว่า3% ผมไม่มอบเชียรให้วีรชน—I track their trajectories.