ทำไมทีมใหญ่ละเลยลูกทอง?

การหลอกลวงของลูกทอง

ฉันใช้เวลาห้าปีโมเดลประสิทธิภาพผู้เล่นด้วยข้อมูล Sportradar และ Opta—ติดตามการผ่านบอล ตำแหน่งยิง และ xGภายใต้แรงกดดัน แต่รางวัลลูกทอง? มันไม่ใช่ตัวเลข มันคือเรื่องเล่าที่ถูกปั้นขึ้นโดยทีม PR เมื่อเลวาندอฟสกี้ยิง 35 ประตูแต่ได้คะแนนโหวตศูนย์? มันไม่ใช่อารมณ์—มันเป็นเรื่องไร้เหตุผลทางสถิติ

ข้อมูลไม่มีทางโกห์

บาเยอร์ มิวนิก คว้าทริเพลเมื่อปีที่แล้ว อัตราการโจมตีสูงถึง 92% เฮแลนด์ยิง 47 ประตู—butไม่ชนะรางวัลดังกล่าว เพราะสื่อมวลเน้น ‘พลังดารา’ เหนือคุณค่าจริงแบบสถิติ

จุดบอดเชิงระบบ

นี่ไม่ใช่ความอิจฉา มันคือความเข้าใจผิด: คนดูเหมือน ‘ความมองเห็น’ เป็น ‘คุณค่า’ เมื่อสโมสรละเลยข้อมูลเชิงวิเคราะห์ (เช่นโมเดลภัยคุกคามของ Opta) ก็ไม่ได้ให้เกียรตินักเตะ—แต่มอบกับความทรงจำ

สิ่งที่เราขาดหายไป

times you hear ‘he deserves it,’ ask: ‘Deserves what?’ Not fame. Not votes. Not headlines. Ask: Did he move more shots on target? Did his xG exceed league average under duress? If yes—he earned it. Statistically. Not symbolically.