ทำไมทีมโปรดจึงแพ้เมื่อคิดว่าจะชนะ

จบเกมสัปดาห์ที่ 12 ของบีเอธไม่ได้ดังกึกก้อง—แต่เงียบด้วยความแม่นยำ จากการวิเคราะห์ 48 เกม มีเพียงเจ็ดนัดเท่านั้นที่จบด้วยชัยชนะเกินสองประตู; สองสามนัดเป็นผลเสมอ (0-0 หรือ 1-1) ไม่มีการกลับตัวอันตระการ—เพียงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในจังหวะ: การป้องกันคงไว้แน่นเมื่อการโจมตีอ่อนแอ ฉันมองเห็น มินัสจิลาส เอาบีไทน้ำตาลชนะ อาวาย 4-0 เพราะโมเดล xG เกินคาดหมายถึง .73 เป้าหมายต่อการยิง; ในขณะเดียวกัน โวลตาเรียนด้า และซิโอริกเมนเตอร์ เสมากันสองครั้ง: การยิงไม่ถึงเป้าหมายหลังกฎ แฟนๆ เห็น ‘ความผิดหวัง’ ผมเห็นเศษส่วนของการถอยหลัง เมื่อบีเอธทำลายแอมโซนา FC 3-1 มันไม่ใช่โชค—แต่ค่า z-score สูงกว่า +2.1 ในประสิทธิภาพการครอบครองลูกบอล รูปแบบเดียวกันเกิดขึ้นเมื่อฟโรเวียเรียสมากับรถไฟงาน—ทั้งสองทีมมี xG/90 ต่ำกว่าเฉลี่ยแต่มีความแข็งแรงในการป้องกันเหนือกว่า ผมไม่เชื่อเรื่องราวที่สร้างจากอารมณ์หรือเสียงฮัลโลวูด ผมตามรอยคุณภาพของการยิง พื้นที่และความหนาแน่นและการเปลี่ยนแปลงเวลา—not outcomes driven by social media hype. ในแมตช์ #53 (รถไฟงาน vs มินัสจิลาส竞技) คนชนะไม่ได้มุมควบคุมลูกบอล—they dominated expected goal creation. การยิงสามครั้งจากนอกกรอบ: เปลี่ยนเป็นเงินลงทุนทางการตัดสินใจ tุกผลเสมอคือสัญญาณ—not a failure. ชัยชนะแต่ละครั้งคือสมการ—not a miracle.